Me myself ^^
posted on 30 Jan 2009 13:06 by ninice8รู้จักตัวเอง รู้จักตัวตนอีกครั้งกันแบบชัดๆ ดีกว่าเนาะ ชื่อหนูพิงค์ก็มีที่มาจากความนิยามชมชอบในสีชมพูของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ผู้หญิงหลายคนก็คงชอบสีนี้เหมือนกัน ยิ่งพอมาอยู่ญี่ปุ่นยิ่งบ้าไปกันใหญ่
จะไม่ให้บ้าได้ยังไงละคะ ของสีชมพูและผลิตออกมาได้น่ารักตรงใจสาวๆ นี่มีมากมายเหลือเกิน
ถ้าคำนวณตารางนิ้วในห้องนอนของเราก็คงเป็นพื้นที่ของสีชมพูประมาณ 80%ได้มั้ง แบบว่าแอบปันใจให้สีอื่นอยู่บ้าง แบบไม่ตั้งใจ
ชีวิตโดนลมพัดไปพัดมา ตอนนี้พัดให้มาเยือนประเทศญี่ปุ่นอีกเป็นครั้งที่สี่แล้วค่ะ
เมื่อห้าปีที่แล้ว เคยมาแลกเปลี่ยนภาษาและวัฒนธรรมที่วาเซดะหนึ่งปี ได้ทั้งเพื่อนได้ความรู้และประสบการณ์ดีๆ มากมาย หลังจากนั้นจบปริญญาตรี ทำงานอีกสามปี มีโอกาสเยือนญี่ปุ่นจากงานอีกสองครั้ง แว่บไปจีนหนึ่งครั้งและด้วยหัวใจเรียกร้องคิดถึงเค้ก ชูครีม และซอร์ฟครีม จึงกลับมาเหยียบแผ่นดินผืนนี้อีกครั้ง แต่คราวนี้เราเลือกที่จะมาอยู่ชนบทมากกว่าโตเกียว เพราะเราชอบความสงบและธรรมชาติ มากกว่าความวุ่นวายสับสนของเมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยผู้คน การแก่งแย่งแข่งขัน และโลกวัตถุนิยมบ้าคลั่ง
จังหวัดเล็กๆ ที่เราเลือกมาอยู่คือจังหวัดชิสึโอกะ บ้านเกิดของภูเขาไฟฟูจิ สัญลักษณ์ของประเทศญี่ปุ่น จะว่าไปอันที่จริงเราก็ไม่ได้ยึดติดว่าจะต้องเป็นเมืองไหน เราอยู่ที่ไหนก็ได้ เพราะเราคิดว่าอยู่ที่ไหนเราก็จะได้ประสบการณ์ใหม่ๆ และดีๆ แน่นอน แต่พอได้มาอยู่จังหวัดนี้เราบอกได้เลยว่าเราดีใจนะ
แม้ครั้งแรกที่มาถึง เด็กเทพฯ อย่างเราจะตกใจกับความเป็นต่างจังหวัดของที่นี่จนแทบร้องไห้ เพราะเราดันยึดติดอยู่กับความทันสมัย สะดวกสบายในกรุงโตเกียวที่เราเคยได้สัมผัสเมื่อห้าปีก่อน
แต่ตอนนี้เรากลับรู้สึกว่าจังหวัดนี้เป็นที่ที่อยู่สบายมากๆ ไม่ต้องเหนื่อยวิ่งขึ้นรถไฟ เบียดกับผู้คนมากมาย ไม่ต้องกลัวอันตรายจากโจรผู้ร้าย ไม่ต้องเดินเบียดเสียดกับผู้คนตามท้องถนนในย่านช้อปปิ้งชื่อดัง
อยู่ที่นี่ เราได้ขี่จักรยานไปมหาลัยทุกวัน อากาศสดชื่นมาก ผู้คนมีอัธยาศัยไมตรีดี ยิ้มแย้มให้กัน ที่สำคัญเราได้ชื่นชมความงามของน้องฟูจิซังแสนสวยทุกวัน โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาวที่มีหิมะปกคลุม
มนต์เสน่ห์ของฟูจิซังที่ทำให้เราถึงกับรู้สึกประทับใจและยืนยันกับตัวเองได้ว่า คิดถูกแล้วที่มาอยู่ที่นี่ หลายคนบอกเราว่าแม้ฟูจิซังจะมองเห็นได้จากแทบทุกที่ของญี่ปุ่น แต่ฟูจิซังในมุมที่มองจากจังหวัดชิสึโอกะ เป็นมุมที่สวยงามที่สุด ความงามของฟูจิซังนั้น มิได้อยู่ที่ตัวภูเขาเองเท่านั้น แต่ยังอยู่ที่สภาพแวดล้อมรอบๆ ภูเขา สภาพอากาศและช่วงเวลา โดยส่วนตัวเราชอบฟูจิซังในยามอัสดง ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอ่อนๆ หลั่นเป็นชั้นๆ กับสีชมพูและสีม่วงจางๆ ให้ความรู้สึกเหงาๆ แต่มีพลังอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ เสียดายที่เราไม่มีกล้องดีๆ ไม่งั้นจะถ่ายมาให้ดูกันทุกอารมณ์เลย เอาเป็นว่าติดไว้ก่อนละกันนะ ไว้จะเก็บเรื่องราวความงามของฟูจิจังมาฝากอีก
และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการเดินตามความฝันของสาวน้อยช่างฝันคนนึง ที่เดินหลงไปหลงมาหลายรอบ เหมือนคนที่ยังค้นหาตัวเองไม่เจอ แต่อย่างน้อยเราก็ก้าวเดินมาถึงตรงนี้แล้วล่ะ ต่อให้ต่อไปจะต้องเจอกับอะไร เราก็ไม่ถอยแล้วล่ะ เพียงแต่หวังว่าเราจะเจอจุดหมายในชีวิตที่แท้จริงเสียที
เราชอบเขียนและชอบร้องเพลง เราพอใจที่จะร้องเพลงให้ผู้คนฟัง โดยที่ไม่ต้องการคำชมหรือรางวัลอะไร เพียงขอให้คนฟังสุขใจกับเสียงเพลงของเรา เช่นเดียวกัน เราพอใจที่จะเขียนเรื่องราวต่างๆ มากมาย โดยไม่ได้คาดหวังจะได้รับคำชม หรือ ได้รับสาระอะไรมากมาย เพราะเรารู้ตัวว่าเราเป็นคนไม่มีสาระ เพียงความปรารถนาเดียวที่อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์กับสังคม ช่วยเหลือสังคมและผลักดันให้สังคมของเราดีขึ้น แม้จะทำอะไรไม่ได้มากมายนัก ^^
edit @ 30 Jan 2009 13:52:53 by Nupink (^-^)